Η ΟΑΚΚΕ και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία θα συμμετάσχουν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας, την Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη, για την επέτειο της δολοφονίας του Π. Φύσσα. Οι σύντροφοι θα βρίσκονται με πανώ σε προσυγκέντρωση στο Κερατσίνι, στην οδό Τσαλδάρη και στο ύψος της οδού Μαγνησίας, κοντά στον ΟΤΕ, στης 17.30μμ
Η ΟΑΚΚΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ
Δημοσίευμα της ΝΕΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ στις 14 Φλεβάρη 1997
ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ : Πρώτο μέρος
Η ΟΑΚΚΕ ήταν η μοναδική πολιτική δύναμη που έβαλε πρωτοπόρα και από πολύ πολύ νωρίς σα ζήτημα ζωής και θανάτου για τη δημοκρατία την αντιναζιστική πάλη με κεντρικό σύνθημα να βγει εκτός νόμου η ναζιστική συμμορία της «Χρυσής Αυγής». Αυτή τη θέση την υπεράσπισε
με συνέπεια μέχρι σήμερα, παρά την επίθεση που δέχτηκε και δέχεται τόσο από τους προστάτες των ναζιστών, όσο και από τους ίδιους τους τραμπούκους της συμμορίας, με μία σειρά επιθέσεις. Η διορατική, συνεπής και μαχητική στάση της ΟΑΚΚΕ απέναντι στο ναζισμό είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη γενικότερη, μακρόχρονη, επίπονη και διαρκή πάλη της ενάντια στο σοβινισμό, στον εθνορατσισμό, στο σοσιαλφασισμό και στον ιμπεριαλισμό, ιδιαίτερα ενάντια στον σοσιαλιμπεριαλισμό. Όλα αυτά τα χρόνια καταγγέλλουμε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα σαν προστάτες και σαν πολιτικά υπεύθυνους της ασυλίας της δολοφονικής αυτής συμμορίας. Ακόμα και σήμερα που έχει αποκαλυφθεί ένας όγκος συντριπτικών και αδιαμφισβήτητων στοιχείων για το χαρακτήρα αυτής της συμμορίας τα 6 κόμματα υπερασπίζονται με πάθος τη νομιμότητα του «πολιτικού κόμματος» της «ΧΑ», και τους έχουν εκεί να στρογγυλοκάθονται στα βουλευτικά έδρανα. Όταν λέμε για προστάτες μιλάμε σήμερα για τις ηγεσίες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, για τα ψευτοαριστερά κόμματα ψευτοΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ και για τους ΑΝΕΛ του εθνικοφασίστα Καμμένου που λειτουργούν σαν «αντιμνημονιακή» γέφυρα μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ναζιστών. Αυτοί οι προστάτες, καθόλου δεν απολογούνται σήμερα για αυτή την εγκληματική δράση της συμμορίας που για χρόνια άφησαν ασύδοτη. Αντίθετα, με περίσσιο θράσος ΣΥΡΙΖΑ και ψευτοΚΚΕ εμφανίζονται σαν επικεφαλής του αντιναζισμού. Μάλιστα τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ περιφέρει τις 44 ερωτήσεις που κατέθεσε τους τελευταίους …16 μήνες στη Βουλή σαν εύσημο αντιναζιστικής δράσης, ενώ δεν έκανε ούτε μία μεγάλης κλίμακας πολιτική κινητοποίηση, ενάντια στη συμμορία επί 25 χρόνια! Το χειρότερο που έκαναν είναι ότι πάγωσαν όλο τον κόσμο που έχει τη διάθεση να κινητοποιηθεί μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα ενάντια στη συμμορία και να καταγγείλει, να ξετρυπώσει να εξουδετερώσει τους πυρήνες της, στις γειτονιές, στα σχολεία, στην αστυνομία αλλά και στο στρατό. Ό,τι λαϊκό υπάρχει σαν πρωτοβουλία το πάγωσαν και άφησαν στην ησυχία τους τους εισαγγελείς να πακετάρουν τους ναζήδες όπως θέλει το πολιτικό καθεστώς, ακριβώς όπως κατά παραγγελία του πολιτικού καθεστώτος οι εισαγγελείς τους άφησαν εντελώς ατιμώρητους να σφάζουν αθώους επί 25 ολόκληρα χρόνια.
Όταν λοιπόν τον Ιούνη του 1997 η ΟΑΚΚΕ απεύθυνε πλατύ δημοκρατικό κάλεσμα για αντιναζιστικό μέτωπο και πρωτοστάτησε στη συγκρότηση μιας Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας με στόχο τη συσπείρωση ευρύτερων αντιφασιστικών δυνάμεων, η αντίδραση των ψευτοαριστερών κοινοβουλευτικών κομμάτων και αυτών της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ήταν η απόλυτη απομόνωση της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας και επίθεση στη γραμμή του «εκτός νόμου». Σε ότι αφορά το ΠΑΣΟΚ που σήμερα εμφανίζεται και αυτό να πλειοδοτεί σε αντιναζισμό, το 1999 όταν ήταν κυβέρνηση, είχε απορρίψει το αίτημα της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας για λήψη διοικητικών και νομοθετικών μέτρων για την απαγόρευση της «Χρ. Αυγής», και για εφαρμογή της Διεθνούς Αντιρατσιστικής Σύμβασης του ΟΗΕ που υποχρεώνει τη χώρα μας σε απαγόρευση των ναζιστών. Ήταν επίσης το 1996 από την κυβέρνηση Σημίτη που εγκαινιάστηκε η συμμετοχή των ναζιστών της «ΧΑ» στη διακομματική σύσκεψη στο Υπουργείο Εσωτερικών για το μοίρασμα του τηλεοπτικού χρόνου, η οποία έγινε αποδεκτή από όλα τα πολιτικά κόμματα, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά, με την εξαίρεση της ΟΑΚΚΕ και του «Ουράνιου Τόξου». Αυτό το ξέπλυμα των ναζιστών συνεχίστηκε με συνέπεια από όλα τα κόμματα σε όλες τις μετέπειτα εκλογικές αναμετρήσεις. Όταν η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία πριν πέντε χρόνια ζήτησε με υπόμνημα της να καταδικαστεί ο ναζιστής Κ. Πλεύρης με τις διατάξεις του ανεφάρμοστου για τριάντα χρόνια αντιρατσιστικού νόμου βρέθηκε μπροστά σε μία σειρά δικαστών και εισαγγελέων που ήταν πρόθυμοι να υπερασπιστούν το κανιβαλικό κάλεσμα για νέα γενοκτονία των Εβραίων μέσα στην απόλυτη σιωπή όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Τελικά τόσο η κυβέρνηση Καραμανλή, όσο και η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου αγνόησε δύο απανωτές διεθνείς καμπάνιες της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας για την καταδίκη του κατάπτυστου φιλοναζιστικού και αντισημιτικού σκεπτικού της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών του 2009 την οποία κύρωσε στη συνέχεια το 2010 ο Άρειος Πάγος.
Όταν λοιπόν τον Ιούνη του 1997 η ΟΑΚΚΕ απεύθυνε πλατύ δημοκρατικό κάλεσμα για αντιναζιστικό μέτωπο και πρωτοστάτησε στη συγκρότηση μιας Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας με στόχο τη συσπείρωση ευρύτερων αντιφασιστικών δυνάμεων, η αντίδραση των ψευτοαριστερών κοινοβουλευτικών κομμάτων και αυτών της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ήταν η απόλυτη απομόνωση της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας και επίθεση στη γραμμή του «εκτός νόμου». Σε ότι αφορά το ΠΑΣΟΚ που σήμερα εμφανίζεται και αυτό να πλειοδοτεί σε αντιναζισμό, το 1999 όταν ήταν κυβέρνηση, είχε απορρίψει το αίτημα της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας για λήψη διοικητικών και νομοθετικών μέτρων για την απαγόρευση της «Χρ. Αυγής», και για εφαρμογή της Διεθνούς Αντιρατσιστικής Σύμβασης του ΟΗΕ που υποχρεώνει τη χώρα μας σε απαγόρευση των ναζιστών. Ήταν επίσης το 1996 από την κυβέρνηση Σημίτη που εγκαινιάστηκε η συμμετοχή των ναζιστών της «ΧΑ» στη διακομματική σύσκεψη στο Υπουργείο Εσωτερικών για το μοίρασμα του τηλεοπτικού χρόνου, η οποία έγινε αποδεκτή από όλα τα πολιτικά κόμματα, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά, με την εξαίρεση της ΟΑΚΚΕ και του «Ουράνιου Τόξου». Αυτό το ξέπλυμα των ναζιστών συνεχίστηκε με συνέπεια από όλα τα κόμματα σε όλες τις μετέπειτα εκλογικές αναμετρήσεις. Όταν η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία πριν πέντε χρόνια ζήτησε με υπόμνημα της να καταδικαστεί ο ναζιστής Κ. Πλεύρης με τις διατάξεις του ανεφάρμοστου για τριάντα χρόνια αντιρατσιστικού νόμου βρέθηκε μπροστά σε μία σειρά δικαστών και εισαγγελέων που ήταν πρόθυμοι να υπερασπιστούν το κανιβαλικό κάλεσμα για νέα γενοκτονία των Εβραίων μέσα στην απόλυτη σιωπή όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Τελικά τόσο η κυβέρνηση Καραμανλή, όσο και η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου αγνόησε δύο απανωτές διεθνείς καμπάνιες της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας για την καταδίκη του κατάπτυστου φιλοναζιστικού και αντισημιτικού σκεπτικού της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών του 2009 την οποία κύρωσε στη συνέχεια το 2010 ο Άρειος Πάγος.
Περίοδος 1996-1999. Η ΟΑΚΚΕ βάζει κεντρικά το «εκτός νόμου, και καλεί στη συγκρότηση της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας
Για την ενημέρωση των αναγνωστών μας, και σε μία περίοδο που όλοι υποκρίνονται τους έκπληκτους απέναντι σε ένα τέρας που οι ίδιοι συστηματικά και συνειδητά εξέθρεψαν, θα παραθέσουμε ένα τμήμα από αυτή την πολύχρονη δράση της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας από το 1996 μέχρι σήμερα.
Το Φλεβάρη του 1996 η ΟΑΚΚΕ κυκλοφόρησε αφίσα με τίτλο «Καμία νομιμότητα στους χιτλερικούς της «Χρυσής Αυγής»,και με το εξής κείμενο: «Είναι πρόκληση για τα δημοκρατικά αισθήματα του λαού μας η ανοιχτή δράση των χιτλερικών της «Χρυσής Αυγής». Μια δράση που στηρίζεται στη φιλορώσικη αντιευρωπαϊκή προπαγάνδα, στην πατριδοκαπηλία, στο ρατσισμό και στο σοβινισμό των κυρίαρχων πολιτικών σχηματισμών της χώρας. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» (Νέα Ανατολή, φ. 251, 03/03/1996). Με το ίδιο σύνθημα συμμετείχε σε αντιφασιστική συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά κατά της «Χ.Α», με δικό της μπλοκ και με συνθήματα “Καμιά νομιμότητα στους χιτλερικούς”, “Αυτό είναι δημοκρατία, οι χιτλερικοί στην παρανομία”. Από τη συγκέντρωση αυτή, την πρώτη που έγινε στον Πειραιά για τη «ΧΑ» ήταν απόντες το ψευτοΚΚΕ, το ΝΑΡ, το ΜΛ-«Κ»ΚΕ και το «Κ»ΚΕ μ-λ.
Σε μεγάλο άρθρο μας στο φύλλο 251 της 3/3/1996 αποκαλύπταμε βασικά ρατσιστικά και χιτλερικά αποσπάσματα από τις ναζιστικές φυλλάδες της «ΧΑ». Για το εκτός νόμου γράφαμε τότε τα εξής: «η «Χ.Α» σε όλες τις περίοδες της πορείας της, είναι μία χιτλερική οργάνωση που υποστηρίζει τις σφαγές εκατομμυρίων ανθρώπων από το φασιστικό τέρας του ναζισμού, που οδήγησε την ανθρωπότητα στη φρίκη ενός παγκοσμίου πολέμου. Μια τέτοια οργάνωση δεν μπορεί να είναι ανεχτή ακόμη και μέσα στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας, ακριβώς γιατί δεν αποτελεί μία «ομάδα θεωρητικών αναλυτών του ναζισμού», αλλά μια συμμορία φασιστών που οργανώνεται και δρα στα πρότυπα του χιτλερισμού. Είναι εδώ χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Γερμανίας, όπου και μόνο η υποστήριξη του «όρου» του εθνικοσοσιαλισμού θεωρείται ποινικό αδίκημα και κάθε ανοιχτά ναζιστική οργάνωση βρίσκεται εκτός νόμου. Αυτό είναι δημοκρατικό καθήκον κάθε σύγχρονου μεταπολεμικού κράτους που γνώρισε τη θηριωδία του ναζισμού».
Το Φλεβάρη του 1996 η ΟΑΚΚΕ κυκλοφόρησε αφίσα με τίτλο «Καμία νομιμότητα στους χιτλερικούς της «Χρυσής Αυγής»,και με το εξής κείμενο: «Είναι πρόκληση για τα δημοκρατικά αισθήματα του λαού μας η ανοιχτή δράση των χιτλερικών της «Χρυσής Αυγής». Μια δράση που στηρίζεται στη φιλορώσικη αντιευρωπαϊκή προπαγάνδα, στην πατριδοκαπηλία, στο ρατσισμό και στο σοβινισμό των κυρίαρχων πολιτικών σχηματισμών της χώρας. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» (Νέα Ανατολή, φ. 251, 03/03/1996). Με το ίδιο σύνθημα συμμετείχε σε αντιφασιστική συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά κατά της «Χ.Α», με δικό της μπλοκ και με συνθήματα “Καμιά νομιμότητα στους χιτλερικούς”, “Αυτό είναι δημοκρατία, οι χιτλερικοί στην παρανομία”. Από τη συγκέντρωση αυτή, την πρώτη που έγινε στον Πειραιά για τη «ΧΑ» ήταν απόντες το ψευτοΚΚΕ, το ΝΑΡ, το ΜΛ-«Κ»ΚΕ και το «Κ»ΚΕ μ-λ.
Σε μεγάλο άρθρο μας στο φύλλο 251 της 3/3/1996 αποκαλύπταμε βασικά ρατσιστικά και χιτλερικά αποσπάσματα από τις ναζιστικές φυλλάδες της «ΧΑ». Για το εκτός νόμου γράφαμε τότε τα εξής: «η «Χ.Α» σε όλες τις περίοδες της πορείας της, είναι μία χιτλερική οργάνωση που υποστηρίζει τις σφαγές εκατομμυρίων ανθρώπων από το φασιστικό τέρας του ναζισμού, που οδήγησε την ανθρωπότητα στη φρίκη ενός παγκοσμίου πολέμου. Μια τέτοια οργάνωση δεν μπορεί να είναι ανεχτή ακόμη και μέσα στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας, ακριβώς γιατί δεν αποτελεί μία «ομάδα θεωρητικών αναλυτών του ναζισμού», αλλά μια συμμορία φασιστών που οργανώνεται και δρα στα πρότυπα του χιτλερισμού. Είναι εδώ χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Γερμανίας, όπου και μόνο η υποστήριξη του «όρου» του εθνικοσοσιαλισμού θεωρείται ποινικό αδίκημα και κάθε ανοιχτά ναζιστική οργάνωση βρίσκεται εκτός νόμου. Αυτό είναι δημοκρατικό καθήκον κάθε σύγχρονου μεταπολεμικού κράτους που γνώρισε τη θηριωδία του ναζισμού».
Ενώ οι ναζιστές της «Χρ. Αυγής» λειτουργούσαν ανοιχτά σα χιτλερική δολοφονική συμμορία η κυβέρνηση Σημίτη-Λαλιώτη τους κάλεσε στη διακομματική σύσκεψη στο Υπουργείο Εσωτερικών για το μοίρασμα του τηλεοπτικού χρόνου στις εκλογές του 1996 όπου η ΟΑΚΚΕ κατέβηκε σε κοινό συνδυασμό με το Ουράνιο Τόξο το κόμμα που εκπροσωπεί τη μακεδονική εθνική μειονότητα. Η ΟΑΚΚΕ και το Ουράνιο Τόξο ζήτησαν να φύγουν οι ναζιστές από τη συνεδρίαση, αλλά υπουργός και κόμματα υποστήριξαν τη συμμετοχή τους! Τότε οι εκπρόσωποι της ΟΑΚΚΕ και του Ουράνιου Τόξου αποχώρησαν. Γράψαμε σχετικά στο φ. 264 της Νέας Ανατολής, 28/09/1996: <<Η κυβέρνηση Λαλιώτη Σημίτη φρόντισε να μην ανακοινώσει πουθενά τη σύνθεση της Διακομματικής αυτής που έτσι κι αλλοιώς θα συνερχόταν μόνο μια φορά ώστε να μπει η “Χρυσή Αυγή” χωρίς να το μάθει κανείς.
Η ΟΑΚΚΕ και του Ουράνιο Τόξο χάλασαν αυτή την πλευρά του σχεδίου της βάζοντας ζήτημα “Χρ. Αυγής”. Μ’ αυτό τον τρόπο ξεσκέπασαν όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά ΟΛΑ ανεξαίρετα τα άλλα κόμματα που συμπαρατάχθηκαν μαζί της στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα.
Ιδιαίτερα ξεσκεπάστηκαν τα ψευτοαριστερά ΣΥΝ και ψευτοΚΚΕ και τα ψευτοεπαναστατικά “Μαχομένη” και “Διαρρήχτες”.
Έτσι ο εκπρόσωπος μας πήρε το λόγο αμέσως μετά την εισήγηση του Υπουργού προς τα 18 κόμματα και διάβασε την παρακάτω δήλωση που ύστερα κατέθεσε: “Ο συνασπισμός της ΟΑΚΚΕ-Ουράνιου Τόξου θεωρεί απαράδεκτη τη συμμετοχή στη διακομματική επιτροπή του ναζιστικού κόμματος “Χρυσή Αυγή”. Σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα δε θα ήταν νοητό να συζητούν και να συναποφασίζουν όλα τα κόμματα σε μια έστω ελάχιστη βάση, πάνω σε ζητήματα δημοκρατικής έκφρασης μαζί με ανοιχτούς υποστηριχτές του χιτλερισμού, του δοσιλογισμού, του ρατσισμού και του αντισημιτισμού. Καλούμε τον υπουργό Εσωτερικών να ανακαλέσει την πρόσκλησή του στο κόμμα αυτό και όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στη διακομματική να απαιτήσουν τον αποκλεισμό της “Χρ. Αυγής” από αυτήν. Αθήνα 11-9-96".
Στη συνέχεια ο σ. κατέληξε με την εξής προφορική τοποθέτηση: “Αν η σημερινή Διακομματική αποφασίσει την παραμονή των ναζιστών σ’ αυτή τη συζήτηση, τότε παίρνει ιστορική ευθύνη απέναντι στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη”. Μετά απ’ αυτή τη δήλβση έπεσε παγερή σιωπή.
Κανένα κόμμα δεν υποστήριξε την έκκληση της ΟΑΚΚΕ ενώ ο εκπρόσωπος της “Χρ. Αυγής” ούτε άνοιξε το στόμα του. Ο υπουργός ονόματι Σκουρής, ένας έμπειρος νεοδεξιός, όπως αποδείχτηκε στη συζήτηση, απάντησε ότι υπάρχει νόμος, ο νόμος δε βλέπει ποιοτικές διαφορές ανάμεσα στα κόμματα και σύμφωνα μ’ αυτόν βρίσκεται εκεί η “ΧΑ” και κάλεσε στη συνέχιση της συνεδρίασης.
Όλοι έσκυψαν ανακουφισμένοι στα χαρτιά τους, ενώ ήξεραν καλά ότι η συμμετοχή της “Χρ. Αυγής” κουρελιάζει τον ανώτερο νόμο που είναι το Σύνταγμα και ότι σε κάθε περίπτωση κανένα κόμμα δεν εμποδιζόταν από το να καταδικάσει τη “ΧΑ” μέσα στη σύσκεψη>>.
Κατά την προεκλογική περίοδο το εκλογικό περίπτερο της ΟΑΚΚΕ και του Ουράνιου Τόξου στην Κάνιγγος δέχτηκε αλεπάλληλες επιθέσεις από τους ναζήδες,
Η ΟΑΚΚΕ και του Ουράνιο Τόξο χάλασαν αυτή την πλευρά του σχεδίου της βάζοντας ζήτημα “Χρ. Αυγής”. Μ’ αυτό τον τρόπο ξεσκέπασαν όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά ΟΛΑ ανεξαίρετα τα άλλα κόμματα που συμπαρατάχθηκαν μαζί της στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα.
Ιδιαίτερα ξεσκεπάστηκαν τα ψευτοαριστερά ΣΥΝ και ψευτοΚΚΕ και τα ψευτοεπαναστατικά “Μαχομένη” και “Διαρρήχτες”.
Έτσι ο εκπρόσωπος μας πήρε το λόγο αμέσως μετά την εισήγηση του Υπουργού προς τα 18 κόμματα και διάβασε την παρακάτω δήλωση που ύστερα κατέθεσε: “Ο συνασπισμός της ΟΑΚΚΕ-Ουράνιου Τόξου θεωρεί απαράδεκτη τη συμμετοχή στη διακομματική επιτροπή του ναζιστικού κόμματος “Χρυσή Αυγή”. Σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα δε θα ήταν νοητό να συζητούν και να συναποφασίζουν όλα τα κόμματα σε μια έστω ελάχιστη βάση, πάνω σε ζητήματα δημοκρατικής έκφρασης μαζί με ανοιχτούς υποστηριχτές του χιτλερισμού, του δοσιλογισμού, του ρατσισμού και του αντισημιτισμού. Καλούμε τον υπουργό Εσωτερικών να ανακαλέσει την πρόσκλησή του στο κόμμα αυτό και όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στη διακομματική να απαιτήσουν τον αποκλεισμό της “Χρ. Αυγής” από αυτήν. Αθήνα 11-9-96".
Στη συνέχεια ο σ. κατέληξε με την εξής προφορική τοποθέτηση: “Αν η σημερινή Διακομματική αποφασίσει την παραμονή των ναζιστών σ’ αυτή τη συζήτηση, τότε παίρνει ιστορική ευθύνη απέναντι στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη”. Μετά απ’ αυτή τη δήλβση έπεσε παγερή σιωπή.
Κανένα κόμμα δεν υποστήριξε την έκκληση της ΟΑΚΚΕ ενώ ο εκπρόσωπος της “Χρ. Αυγής” ούτε άνοιξε το στόμα του. Ο υπουργός ονόματι Σκουρής, ένας έμπειρος νεοδεξιός, όπως αποδείχτηκε στη συζήτηση, απάντησε ότι υπάρχει νόμος, ο νόμος δε βλέπει ποιοτικές διαφορές ανάμεσα στα κόμματα και σύμφωνα μ’ αυτόν βρίσκεται εκεί η “ΧΑ” και κάλεσε στη συνέχιση της συνεδρίασης.
Όλοι έσκυψαν ανακουφισμένοι στα χαρτιά τους, ενώ ήξεραν καλά ότι η συμμετοχή της “Χρ. Αυγής” κουρελιάζει τον ανώτερο νόμο που είναι το Σύνταγμα και ότι σε κάθε περίπτωση κανένα κόμμα δεν εμποδιζόταν από το να καταδικάσει τη “ΧΑ” μέσα στη σύσκεψη>>.
Κατά την προεκλογική περίοδο το εκλογικό περίπτερο της ΟΑΚΚΕ και του Ουράνιου Τόξου στην Κάνιγγος δέχτηκε αλεπάλληλες επιθέσεις από τους ναζήδες,
Τέσσερις μήνες μετά από αυτή τη διαμαρτυρία στις 31/01/1997 δύο σύντροφοι που κολλούσαν στον Πειραιά αφίσα δέχτηκαν επίθεση με ρόπαλα από τραμπούκους της «Χρυσής Αυγής» που φώναζαν «Έξω απ’ την Ελλάδα οι Σκοπιανοί» και στη συνέχεια διακομίστηκαν αιμόφυρτοι στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας.
Στο φ. 274, 14/02/1997 της Νέας Ανατολής, δημοσιεύσαμε εκτεταμένο άρθρο για την επίθεση στο οποίο καταγγέλαμε τους ναζιστές και τους προστάτες τους και ζητούσαμε για άλλη μια φορά την απαγόρευση της συμμορίας: «Στις 31 του Γενάρη το βράδυ ομάδα 6 τραμπούκων της ναζιστικής παρακρατικής συμμορίας “Χρυσή Αυγή” επιτέθηκαν με ρόπαλα σε δύο συντρόφους μας τη στιγμή που κολλούσαν αφίσες στον Πειραιά.
Παρά τη θαρραλέα στάση των συντρόφων, που κατάφεραν να αρπάξουν το ένα από τα δύο ρόπαλα των τραμπούκων (βαμμένο με τα χρώματα της ελληνικής σημαίας), η άνανδρη και αιφνιδιαστική αυτή επίθεση της συμμορίας είχε σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό στο κεφάλι του σ. Π. Γουρνά, μαθητή, και του σ. Γ. Ιωαννίδη, εργάτη της επισκευαστικής ζώνης του Περάματος.
Το θρασύδειλο χέρι της χιτλερικής συμμορίας σηκώθηκε για πρώτη φορά ενάντια στην ΟΑΚΚΕ. Γιατί το χέρι αυτό έχει την κάλυψη της νομιμότητας που του δίνουν όλα τα αστικά κόμματα και ο οπορτουνισμός μέσα στο κίνημα. Αυτή η νομιμότητα αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για το πολιτικό σύστημα της χώρας και τη μεγαλύτερη προσβολή για τα δημοκρατικά αισθήματα και τους αγώνες του λαού μας.
Η ΟΑΚΚΕ, εκφράζοντας με τον καλύτερο τρόπο αυτά τα αισθήματα και αυτούς τους αγώνες, απαιτεί να βγει αμέσως η χιτλερική αυτή συμμορία εκτός νόμου, να σταματήσει κάθε νόμιμη λειτουργία της, όπως η έκδοση των εντύπων της, η λειτουργία των γραφείων της, η συμμετοχή της σε κάθε είδους εκλογές, όπως γίνεται σε όλες ανεξαί.ρετα τις δημοκρατικές ευρωπαϊκές χώρες».
Στο φ. 274, 14/02/1997 της Νέας Ανατολής, δημοσιεύσαμε εκτεταμένο άρθρο για την επίθεση στο οποίο καταγγέλαμε τους ναζιστές και τους προστάτες τους και ζητούσαμε για άλλη μια φορά την απαγόρευση της συμμορίας: «Στις 31 του Γενάρη το βράδυ ομάδα 6 τραμπούκων της ναζιστικής παρακρατικής συμμορίας “Χρυσή Αυγή” επιτέθηκαν με ρόπαλα σε δύο συντρόφους μας τη στιγμή που κολλούσαν αφίσες στον Πειραιά.
Παρά τη θαρραλέα στάση των συντρόφων, που κατάφεραν να αρπάξουν το ένα από τα δύο ρόπαλα των τραμπούκων (βαμμένο με τα χρώματα της ελληνικής σημαίας), η άνανδρη και αιφνιδιαστική αυτή επίθεση της συμμορίας είχε σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό στο κεφάλι του σ. Π. Γουρνά, μαθητή, και του σ. Γ. Ιωαννίδη, εργάτη της επισκευαστικής ζώνης του Περάματος.
Το θρασύδειλο χέρι της χιτλερικής συμμορίας σηκώθηκε για πρώτη φορά ενάντια στην ΟΑΚΚΕ. Γιατί το χέρι αυτό έχει την κάλυψη της νομιμότητας που του δίνουν όλα τα αστικά κόμματα και ο οπορτουνισμός μέσα στο κίνημα. Αυτή η νομιμότητα αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για το πολιτικό σύστημα της χώρας και τη μεγαλύτερη προσβολή για τα δημοκρατικά αισθήματα και τους αγώνες του λαού μας.
Η ΟΑΚΚΕ, εκφράζοντας με τον καλύτερο τρόπο αυτά τα αισθήματα και αυτούς τους αγώνες, απαιτεί να βγει αμέσως η χιτλερική αυτή συμμορία εκτός νόμου, να σταματήσει κάθε νόμιμη λειτουργία της, όπως η έκδοση των εντύπων της, η λειτουργία των γραφείων της, η συμμετοχή της σε κάθε είδους εκλογές, όπως γίνεται σε όλες ανεξαί.ρετα τις δημοκρατικές ευρωπαϊκές χώρες».
Λίγο αργότερα στις 01/03/1997 ομάδα δέκα τραμπούκων ναζιστών της “Χρ. Αυγής” περικύκλωσαν σε καφετέρια του Π. Ψυχικού νεολαίο μαθητή 15 χρονών και τον χτύπησαν βάναυσα. Ο μαθητής αυτός είχε στηρίξει τους σ. της νεολαίας της ΟΑΚΚΕ όταν μοίρασαν προκήρυξη στο σχολείο του, η οποία απαιτούσε να βγει η ναζιστική συμμορία εκτός νόμου.
Αυτή την προκήρυξη που οι τραμπούκοι είχαν μαζί τους την έβαψαν με το αίμα του νεολαίου και την πέταξαν πάνω του λέγοντας πως δε θα ξαναμοιραστεί ποτέ. Ήταν ένα σχεδιασμένο χτύπημα τόσο στον τρόπο της οργάνωσης όσο και στο συγκεκριμένο στόχο. Οι τραμπούκοι δε χτύπησαν την ώρα του μοιράσματος της προκήρυξης στο σχολείο. Την “έστησαν” με ειδική ομάδα στο μαθητή λίγες μέρες μετά με επαγγελματίες του είδους και διαλέγοντας για στόχο όχι ένα μέλος της ΟΑΚΚΕ, αλλά ένα δημοκράτη νεολαίο που στήριξε την οργάνωση στην πολιτική της καταγγελία (Νέα Ανατολή, φ. 375, 03/03/1997).
Η οργάνωση απάντησε άμεσα με καμπάνια ενάντια στη χιτλερική συμμορία στην περιοχή των ελληνορώσων επιμένοντας ξανά στο εκτός νόμου των ναζιστών (Ν.Α., φ. 276, 14/03/1997): «Μαζικό συνεργείο της οργάνωσης με ντουντούκα, προκήρυξη και αφίσα γύρισε όλους τους κεντρικούς δρόμους της γειτονιάς. Εξηγούσε στο λαό τον πολιτικό χαρακτήρα της χιτλερικής συμμορίας, ενημέρωνε για τη βία και την τρομοκρατία που σπέρνουν στη γειτονιά και καλούσε σε οργάνωση για να δοθεί μια μαζική λαϊκή απάντηση στους ναζιστές. Ταυτόχρονα καλούσε το λαό να απαιτήσει να βγει εκτός νόμου αυτή η οργάνωση και να περιφρουρήσει τη δημοκρατία και την ειρήνη.
Η εκδήλωση αυτή της οργάνωσης είχε σημαντική απήχηση στους κατοίκους. Πολλοί δημοκράτες έκφρασαν τη θέλησή τους να περιφρουρήσουν τη γειτονιά, και ιδιαίτερα τους μαθητές, από την τρομοκρατία των χιτλερικών, ενώ σε όλους τους κατοίκους η αποκάλυψη αυτής της τρομοκρατίας προκάλεσε τη μεγαλύτερη οργή.
Η ΟΑΚΚΕ θα συνεχίσει αποφασιστικά τη δράση της ενάντια στη φασιστική συμμορία εκτιμώντας την απειλή που αυτή αντιπροσωπεύει για τη δημοκρατία στη χώρα».
Αυτή την προκήρυξη που οι τραμπούκοι είχαν μαζί τους την έβαψαν με το αίμα του νεολαίου και την πέταξαν πάνω του λέγοντας πως δε θα ξαναμοιραστεί ποτέ. Ήταν ένα σχεδιασμένο χτύπημα τόσο στον τρόπο της οργάνωσης όσο και στο συγκεκριμένο στόχο. Οι τραμπούκοι δε χτύπησαν την ώρα του μοιράσματος της προκήρυξης στο σχολείο. Την “έστησαν” με ειδική ομάδα στο μαθητή λίγες μέρες μετά με επαγγελματίες του είδους και διαλέγοντας για στόχο όχι ένα μέλος της ΟΑΚΚΕ, αλλά ένα δημοκράτη νεολαίο που στήριξε την οργάνωση στην πολιτική της καταγγελία (Νέα Ανατολή, φ. 375, 03/03/1997).
Η οργάνωση απάντησε άμεσα με καμπάνια ενάντια στη χιτλερική συμμορία στην περιοχή των ελληνορώσων επιμένοντας ξανά στο εκτός νόμου των ναζιστών (Ν.Α., φ. 276, 14/03/1997): «Μαζικό συνεργείο της οργάνωσης με ντουντούκα, προκήρυξη και αφίσα γύρισε όλους τους κεντρικούς δρόμους της γειτονιάς. Εξηγούσε στο λαό τον πολιτικό χαρακτήρα της χιτλερικής συμμορίας, ενημέρωνε για τη βία και την τρομοκρατία που σπέρνουν στη γειτονιά και καλούσε σε οργάνωση για να δοθεί μια μαζική λαϊκή απάντηση στους ναζιστές. Ταυτόχρονα καλούσε το λαό να απαιτήσει να βγει εκτός νόμου αυτή η οργάνωση και να περιφρουρήσει τη δημοκρατία και την ειρήνη.
Η εκδήλωση αυτή της οργάνωσης είχε σημαντική απήχηση στους κατοίκους. Πολλοί δημοκράτες έκφρασαν τη θέλησή τους να περιφρουρήσουν τη γειτονιά, και ιδιαίτερα τους μαθητές, από την τρομοκρατία των χιτλερικών, ενώ σε όλους τους κατοίκους η αποκάλυψη αυτής της τρομοκρατίας προκάλεσε τη μεγαλύτερη οργή.
Η ΟΑΚΚΕ θα συνεχίσει αποφασιστικά τη δράση της ενάντια στη φασιστική συμμορία εκτιμώντας την απειλή που αυτή αντιπροσωπεύει για τη δημοκρατία στη χώρα».
Στα τέλη του Ιούνη του 1997 με πρωτοβουλία της ΟΑΚΚΕ συγκροτήθηκε η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία με μια πλατιά δημοκρατική πλατφόρμα ενάντια στο ρατσισμό, τον εθνορατσισμό, τον αντισημιτισμό, και κεντρικό σύνθημα να βγει εκτός νόμου η «ΧΑ» (Ν.Α φ. 284, 04/07/1997). Σε σχετικό άρθρο μας ξεκαθαριζόταν το θέμα της ιδεολογικο-πολιτικής πάλης απέναντι στις ναζιστικές θέσεις και της σχέσης της με το αίτημα να βγουν εκτός νόμου οι ναζιστές: <<Αυτοί που θα μείνουν ως το τέλος να υπερασπίζουν την νομιμότητα των ναζιστών θα είναι το αληθινό πολιτικό καθεστώς που τους στηρίζει. Το “εκτός νόμου” λοιπόν αποκαλύπτει τους πολιτικούς δεσμούς των ναζιστών με την άρχουσα τάξη και συγκεντρώνει τους προβολείς της δημοκρατίας στην ανοιχτή, μαζική και πλατειά πολιτική ουσία του ναζισμού η οποία βρίσκεται σήμερα σαν τάση, κυρίαρχη ή δευτερεύουσα, μέσα στα μεγάλα πολιτικά κόμματα. Τι σημαίνει ότι ο ναζισμός σαν ουσία βρίσκεται μέσα στα μεγάλα πολιτικά κόμματα; Σημαίνει ότι οι πολιτικές και ιδεολογικές θέσεις του κατ’εξοχήν ναζιστικού κόμματος της “Χρ. Αυγής” είναι ήδη θέσεις ισχυρές και ορισμένες από αυτές κυρίαρχες μέσα στο κοινοβούλιο. Σαν τέτοιες έχουν δύναμη και μέσα στο λαό και μέσα στη νεολαία. Από εκεί αντλεί στο βάθος την οργανωτική του ανάπτυξη ο ναζισμός.
Αυτό σημαίνει ότι το “εκτός νόμου” δεν φτάνει από μόνο του σαν αίτημα για να γίνει πράξη η απαγόρευση, δηλαδή για να ασκηθεί κρατική βία στους ναζιστές. Για να γίνει πράξη αυτό το σύνθημα πρέπει να νικηθούν οι νόμιμες και κυρίαρχες ναζιστικές πολιτικες και ιδεολογικές αντιλήψεις, αντιλήψεις τύπου “βουλής των εφήβων”. Το “εκτός νόμου” είναι κατ’αρχήν ένας δημοκρατικός προβολέας ή ένα δημοκρατικό τέστ. Όμως το βάθος του “εκτός νόμου” βρίσκεται στον ιδεολογικο-πολιτικό πόλεμο που πρέπει να κηρυχθεί ενάντια στο ναζισμό, δηλαδή στο να νικηθούν οι ναζιστικές ιδέες με σύγχρονη όψη που έχουν ήδη αρχίσει να δηλητηριάζουν το λαό.
Δίχως αυτή την πάλη το “εκτός νόμου” θα είναι μια νομικίστικη και στο βάθος αστική δημοκρατική εκστρατεία που δεν θα αδράξει ποτέ το λαό και δεν θα τον συγκινήσει. Δίχως από την άλλη μεριά το “εκτός νόμου” η πολιτικο-ιδεολογική πάλη ενάντια στους ναζιστές θα είναι στείρα καθώς θα αφήνει ανέπαφη τη βία τους και ανέπαφους τους πολιτικούς και οργανωτικούς τους δεσμούς με την αστική τάξη του κοινοβούλιου.
Αυτή τη διπλή και ταυτόχρονα ενιαία πάλη πρέπει να δώσει οπωσδήποτε το δημοκρατικό κίνημα για να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο χιτλερικό ρεύμα>>.
Αυτό σημαίνει ότι το “εκτός νόμου” δεν φτάνει από μόνο του σαν αίτημα για να γίνει πράξη η απαγόρευση, δηλαδή για να ασκηθεί κρατική βία στους ναζιστές. Για να γίνει πράξη αυτό το σύνθημα πρέπει να νικηθούν οι νόμιμες και κυρίαρχες ναζιστικές πολιτικες και ιδεολογικές αντιλήψεις, αντιλήψεις τύπου “βουλής των εφήβων”. Το “εκτός νόμου” είναι κατ’αρχήν ένας δημοκρατικός προβολέας ή ένα δημοκρατικό τέστ. Όμως το βάθος του “εκτός νόμου” βρίσκεται στον ιδεολογικο-πολιτικό πόλεμο που πρέπει να κηρυχθεί ενάντια στο ναζισμό, δηλαδή στο να νικηθούν οι ναζιστικές ιδέες με σύγχρονη όψη που έχουν ήδη αρχίσει να δηλητηριάζουν το λαό.
Δίχως αυτή την πάλη το “εκτός νόμου” θα είναι μια νομικίστικη και στο βάθος αστική δημοκρατική εκστρατεία που δεν θα αδράξει ποτέ το λαό και δεν θα τον συγκινήσει. Δίχως από την άλλη μεριά το “εκτός νόμου” η πολιτικο-ιδεολογική πάλη ενάντια στους ναζιστές θα είναι στείρα καθώς θα αφήνει ανέπαφη τη βία τους και ανέπαφους τους πολιτικούς και οργανωτικούς τους δεσμούς με την αστική τάξη του κοινοβούλιου.
Αυτή τη διπλή και ταυτόχρονα ενιαία πάλη πρέπει να δώσει οπωσδήποτε το δημοκρατικό κίνημα για να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο χιτλερικό ρεύμα>>.
Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία ξεκίνησε πλατιά καμπάνια με ενημέρωση του λαού για το ναζιστικό χαρακτήρα της «ΧΑ» και συλλογή υπογραφών υπέρ της απαγόρευση της ναζιστικής συμμορίας. Στις 24/11 πραγματοποίησε την πρώτη ανοιχτή συγκέντρωσή της για να επιχειρηματολογίσει τόσο από πολιτική όσο και από νομική άποψη στο «εκτός νόμου». Η καμπάνια αυτή έβαλε το ζήτημα της νομιμότητας των ναζιστών σαν το πιο μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο για τη χώρα. Η ΑΠ απέυθυνε κάλεσμα στην κυβέρνηση και όλες τις πολιτικές δυνάμεις να πάρουν θέση (ΝΑ, φ 293,26/11/1997)
Πόσο ζωτικό ζήτημα ήταν η αντιναζιστική καμπάνια και συσπείρωση για τη δημοκρατία, φάνηκε όσο κλιμακωνόταν η βία των ναζιστών. Δύο μήνες αργότερα στις 24/1/1998, σημειώθημε μία επίθεση που θυμίζει αυτή που έγινε ενάντια στον Παύλο Φύσσα και που κατέληξε σε βαρύ τραυματισμό του θύματος (ΝΑ, φ. 298, 6/2/1998): <<Το Σάββατο στις 24 Γενάρη στις 7.30 μ.μ. ο Αλέξης Καλοφωλιάς, 34χρονος μεταφραστής και μέλος του συγκροτήματος Last Drive διάσχιζε τη διασταύρωση των οδών Χαλκοκονδύλη και 3ης Σεπτέμβρη για να πάρει το λεωφορείο από την πλατέια Κάνιγγος. Εκεί, στη συμβολή των οδών αυτών, απρόκλητα, τρεις ναζιστές του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν με σιδερόβεργα στο πρόσωπο. Όταν αυτός έπεσε στο πεζοδρόμιο άρχισαν να χτυπούν με μανία το κεφάλι του στο μάρμαρο, χωρίς να λένε τίποτα μπροστά στα μάτια δεκάδων θεατών. Ακόμη και όταν ο Α.Κ. κατάφερε και σύρθηκε στην είσοδο ενός καταστήματος για να γλυτώσει από τη δολοφονική επίθεση των ναζιστών, αυτοί μπήκαν μέσα και συνέχισαν να τον χτυπούν μπροστά σε μια υπάλληλο>>. Καταγγείλαμε τότε ότι κανένα πολιτικό κόμμα δεν έβγαλε ανακοίνωση για το γεγονός. Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία σε ανακοίνωσή της κατάγγειλε αυτή την ωμή κάλυψη στη ναζιστική βία:
«Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καταγγέλλει την απρόκλητη δολοφονική επίθεση σε βάρος του Α. Καλοφωλιά από τους ναζιστές της “Χρ. Αυγής”.
Την πολιτική ευθύνη γι’ αυτή την επίθεση, καθώς και για όλη την πορεία του κινήματος της “Χρ. Αυγής” τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, φέρνει η κυβέρνηση και όλα ανεξαίρετα τα κόμματα της Βουλής που επιτρέπουν τη νόμιμη και απρόσκοπτη δράση αυτής της ανοιχτά χιτλερικής συμμορίας.
Αυτή ακριβώς η νομιμότητα είναι που επιτρέπει το συστηματικά ασύλληπτο και ατιμώρητο των φυσικών δραστών αυτών των επιθέσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι στη συγκεκριμένη επίθεση κατά του Α. Καλοφωλιά οι δράστες βρήκαν άσυλο και ποινική κάλυψη μέσα στα γραφεία της “Χρ. Αυγής” μπροστά στα μάτια δεκάδων ανθρώπων.
Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλεί τις δικαστικές αρχές να ασκήσουν δίωξη για ηθική αυτουργία σε αυτή την επίθεση κατά της “Χρ. Αυγής”, και την πολιτική εξουσία να τη θέσει εκτός νόμου.
Αθήνα, 28/1/98>>
«Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καταγγέλλει την απρόκλητη δολοφονική επίθεση σε βάρος του Α. Καλοφωλιά από τους ναζιστές της “Χρ. Αυγής”.
Την πολιτική ευθύνη γι’ αυτή την επίθεση, καθώς και για όλη την πορεία του κινήματος της “Χρ. Αυγής” τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, φέρνει η κυβέρνηση και όλα ανεξαίρετα τα κόμματα της Βουλής που επιτρέπουν τη νόμιμη και απρόσκοπτη δράση αυτής της ανοιχτά χιτλερικής συμμορίας.
Αυτή ακριβώς η νομιμότητα είναι που επιτρέπει το συστηματικά ασύλληπτο και ατιμώρητο των φυσικών δραστών αυτών των επιθέσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι στη συγκεκριμένη επίθεση κατά του Α. Καλοφωλιά οι δράστες βρήκαν άσυλο και ποινική κάλυψη μέσα στα γραφεία της “Χρ. Αυγής” μπροστά στα μάτια δεκάδων ανθρώπων.
Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλεί τις δικαστικές αρχές να ασκήσουν δίωξη για ηθική αυτουργία σε αυτή την επίθεση κατά της “Χρ. Αυγής”, και την πολιτική εξουσία να τη θέσει εκτός νόμου.
Αθήνα, 28/1/98>>
Στις 14 Μάη 1998, αντιπροσωπεία της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας κατάθεσε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης πολιτικό υπόμνημα και νομικό κείμενο με αίτημα “Να βγει εκτός νόμου η ναζιστική οργάνωση “Χρ. Αυγή”,ζητώντας παράλληλα συνάντηση με τον υπουργό.
Τα κείμενα αυτά συνοδεύτηκαν από μπροσούρα για τις τραμπούκικες επιθέσεις των ναζιστών και την ανοιχτή τους υποστήριξη στον χιτλερισμό και το ναζισμό, στην οποία περιέχονταν αποσπάσματα από άρθρα των ναζιστών στα περιοδικά και τις εφημερίδες τους και φωτογραφίες. Επίσης κατατέθηκαν οι πρώτες 265 υπογραφές που συγκέντρωσε η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία σε κείμενο με αίτημα να τεθεί εκτός νόμου η “Χρ. Αυγή” με βάση τη Διεθνή Αντιρατσιστική Σύμβαση.
Στις 15 Μάη ο ίδιος φάκελος κοινοποιήθηκε στον Πρωθυπουργό και στον Πρόεδρο της Βουλής. Την ίδια μέρα, δόθηκε ανακοίνωση Τύπου και γνωστοποιήθηκε ο φάκελος στις εφημερίδες.
Τα κείμενα αυτά συνοδεύτηκαν από μπροσούρα για τις τραμπούκικες επιθέσεις των ναζιστών και την ανοιχτή τους υποστήριξη στον χιτλερισμό και το ναζισμό, στην οποία περιέχονταν αποσπάσματα από άρθρα των ναζιστών στα περιοδικά και τις εφημερίδες τους και φωτογραφίες. Επίσης κατατέθηκαν οι πρώτες 265 υπογραφές που συγκέντρωσε η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία σε κείμενο με αίτημα να τεθεί εκτός νόμου η “Χρ. Αυγή” με βάση τη Διεθνή Αντιρατσιστική Σύμβαση.
Στις 15 Μάη ο ίδιος φάκελος κοινοποιήθηκε στον Πρωθυπουργό και στον Πρόεδρο της Βουλής. Την ίδια μέρα, δόθηκε ανακοίνωση Τύπου και γνωστοποιήθηκε ο φάκελος στις εφημερίδες.
Ένα μήνα αργότερα πραγματοποιήθηκε η δολοφονική επίθεση ενάντια στο Δ. Κουσουρή του ΝΑΡ από ομάδα τραμπούκων της «Χρ. Αυγής» με επικεφαλής τον τότε υπαρχηγό της «Περίανδρο» Ανδρουτσόπουλο. Παρόλο που αυτή ήταν μία ξεκάθαρα δολοφονική επίθεση της ναζιστικής συμμορίας η κυβέρνηση και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του ΝΑΡ που είχε το θύμα δεν έβαλαν θέμα απαγόρευσης της.
Το Σεπτέμβρη του 1998 στο φ. 313 της Ν.Α δημοσιεύσαμε μεγάλα αποσπάσματα από το ναζιστικό καταστατικό της «Χ.Α» που παραχώρησε στην Αντιναζιστική Πρωτοβουλία ο Ιός της Ελευθεροτυπίας. Σχολιάζαμε τότε ότι η μόνη θέση που ταιριάζει στη “Χρυσή Αυγή” σε μία δημοκρατία, είναι η παρανομία και η φυλακή.
Η κινητοποίηση της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας θορύβησε τους ναζιστές. Στις 24 Σεπτέμβρη 1998, οι σύντροφοι της ΟΑΚΚΕ είδαν τα σκαλιά του κτιρίου όπου στεγάζονται τα γραφεία μας, από το ισόγειο μέχρι τον πέμπτο όροφο, γεμάτα τρυκάκια των ναζιστών της “Χρ. Αυγής” και την πινακίδα των γραφείων βγαλμένη, πεταμένη καταγής και κατεστραμμένη.
Η ΟΑΚΚΕ έδωσε την παρακάτω ανακοίνωση Τύπου που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία, 25/9:
<<Η ΟΑΚΚΕ καταγγέλλει επίθεση της “Χρυσής Αυγής” ενάντια στα γραφεία της χθες 24-9-98.Οι ναζιστές κατέστρεψαν και ποδοπάτησαν την επιγραφή της, πέταξαν τρυκάκια που αναγγέλουν την επανέκδοση της εφημερίδας τους.
Μετά την τελευταία δολοφονική τους απόπειρα οι ναζιστές, καλυμμένοι από την εγκληματική σιωπή-ανοχή σύσσωμου του πολιτικού κόσμου αποθρασύνονται.
Είναι ασύλληπτο να καταζητούνται για δολοφονική δράση ηγετικά στελέχη μιας συμμορίας και αυτή να εκδίδει την εφημερίδα της απολαμβάνοντας πλήρη νομιμότητα. Ναζιστές-φονιάδες νόμιμοι υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα μέσα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κυβέρνηση Σημίτη και όλη η αντιπολίτευση είναι βαριά υπόλογοι για όλη αυτή την κατάσταση. Οι δημοκράτες δεν πρέπει να την ανεχτούν>>.
Στο μεταξύ το υπουργείο Δικαιοσύνης παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ΑΠ να απαντήσει στο υπόμνημα για την απαγόρευση της «ΧΑ» σιωπούσε επιδεικτικά. Η απάντηση ήρθε μετά από ένα χρόνο και μόνο ύστερα από παρέμβαση του Συνήγορου του Πολίτη και είχε ως εξής: “το υπουργείο δεν δύναται να ικανοποιήσει αιτήματα που θεωρούνται παρέμβαση στο έργο της Δικαστικής εξουσίας” !!! Δηλαδή, μέσα σε ένα κλίμα αύξησης και πλήρους ασυδοσίας της ναζιστικής βίας, το υπουργείο έδωσε με τη σειρά του κάλυψη στη νομιμότητα μίας συμμορίας μαχαιροβγαλτών στη χώρα που παραβίαζε κάθε δημοκρατική αρχή, και κάθε νόμο εσωτερικό και διεθνή, με μία απάντηση που δεν κρατούσε ούτε τα προσχήματα.
Η κινητοποίηση της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας θορύβησε τους ναζιστές. Στις 24 Σεπτέμβρη 1998, οι σύντροφοι της ΟΑΚΚΕ είδαν τα σκαλιά του κτιρίου όπου στεγάζονται τα γραφεία μας, από το ισόγειο μέχρι τον πέμπτο όροφο, γεμάτα τρυκάκια των ναζιστών της “Χρ. Αυγής” και την πινακίδα των γραφείων βγαλμένη, πεταμένη καταγής και κατεστραμμένη.
Η ΟΑΚΚΕ έδωσε την παρακάτω ανακοίνωση Τύπου που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία, 25/9:
<<Η ΟΑΚΚΕ καταγγέλλει επίθεση της “Χρυσής Αυγής” ενάντια στα γραφεία της χθες 24-9-98.Οι ναζιστές κατέστρεψαν και ποδοπάτησαν την επιγραφή της, πέταξαν τρυκάκια που αναγγέλουν την επανέκδοση της εφημερίδας τους.
Μετά την τελευταία δολοφονική τους απόπειρα οι ναζιστές, καλυμμένοι από την εγκληματική σιωπή-ανοχή σύσσωμου του πολιτικού κόσμου αποθρασύνονται.
Είναι ασύλληπτο να καταζητούνται για δολοφονική δράση ηγετικά στελέχη μιας συμμορίας και αυτή να εκδίδει την εφημερίδα της απολαμβάνοντας πλήρη νομιμότητα. Ναζιστές-φονιάδες νόμιμοι υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα μέσα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κυβέρνηση Σημίτη και όλη η αντιπολίτευση είναι βαριά υπόλογοι για όλη αυτή την κατάσταση. Οι δημοκράτες δεν πρέπει να την ανεχτούν>>.
Στο μεταξύ το υπουργείο Δικαιοσύνης παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ΑΠ να απαντήσει στο υπόμνημα για την απαγόρευση της «ΧΑ» σιωπούσε επιδεικτικά. Η απάντηση ήρθε μετά από ένα χρόνο και μόνο ύστερα από παρέμβαση του Συνήγορου του Πολίτη και είχε ως εξής: “το υπουργείο δεν δύναται να ικανοποιήσει αιτήματα που θεωρούνται παρέμβαση στο έργο της Δικαστικής εξουσίας” !!! Δηλαδή, μέσα σε ένα κλίμα αύξησης και πλήρους ασυδοσίας της ναζιστικής βίας, το υπουργείο έδωσε με τη σειρά του κάλυψη στη νομιμότητα μίας συμμορίας μαχαιροβγαλτών στη χώρα που παραβίαζε κάθε δημοκρατική αρχή, και κάθε νόμο εσωτερικό και διεθνή, με μία απάντηση που δεν κρατούσε ούτε τα προσχήματα.
Μετά από λίγο οι ναζιστές χτύπησαν ξανά. Στις 05/08/1999 έγινε εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας. Στις 3 το μεσημέρι φασίστες τοποθέτησαν έξω από την πόρτα των γραφείων ένα πλαστικό μπιτόνι με βενζίνη και λάδι και του έβαλαν φωτιά, αφού προηγούμενα έχυσαν μια ποσότητα του μίγματος αυτού κάτω από τη χαραμάδα της πόρτας. Ακολούθησε μια έκρηξη. Τα τζάμια των γραφείων προς τον ακάλυπτο έσπασαν, όπως έσπασαν και τα τζάμια ενός γραφείου που ήταν στο ακριβώς απέναντι από τα γραφεία μας μέρος του ακαλύπτου. Ταυτόχρονα ένα μέρος από τις κουρτίνες σε εκείνο το παράθυρο και ένα πανώ τινάχτηκαν από το ωστικό κύμα και έπεσαν κατεστραμμένα στο φωταγωγό. Αμέσως έπιασε φωτιά το δάπεδο των γραφείων και άρχισε να καίγεται εκτός από την εξωτερική και μια εσωτερική πόρτα.
Η επίθεση έγινε μια μερά μετά τη φασιστική επέτειο της 4ης Αυγούστου. Δύο περίπου εβδομάδες πριν το χτύπημα η Χ.Α. με άρθρο στελέχους της έκφρασε την οργή των ναζιστών ενάντια στην ΟΑΚΚΕ και την Αντιναζιστική Πρωτοβουλία σαν υπεύθυνους που είχε απαγορευτεί μία σελίδα τους στο ίντερνετ στην οποία φιγουράριζαν σβάστικες.
Στην κοινή ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας αναφέραμε τα εξής: <<Η εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της ΟΑΚΚΕ, στα οποία φιλοξενείται και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία, την επομένη της επετείου της 4ης Αυγούστου δείχνει σαν τον πιθανότερο δράστη τους ναζιστές. Ήδη αυτοί έχουν ξαναχτυπήσει τα γραφεία μας.
Σε κάθε περίπτωση οι ναζιστές της Χρ. Αυγής έχουν αναθαρρήσει. Την ευθύνη γι’ αυτό φέρνει κατ’ αρχήν η κυβέρνηση αφού όταν η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία με αλλεπάλληλα διαβήματα της στον πρωθυπουργό και τον Υπουργό Δικαιοσύνης ζήτησε να τεθούν εκτός νόμου οι ναζιστές, αυτοί κάλυψαν τη νομιμότητα τους.
Το ίδιο κάνουν όλα ανεξαίρετα τα κοινοβουλευτικά κόμματα σε σύγκρουση με την πρακτική όλων των χωρών της Ενωμένης Ευρώπης, και την ώρα που ο καταζητούμενος για δολοφονία υπαρχηγός της Χρ. Αυγής, Π. Ανδρουτσόπουλος, είναι ο διευθυντής του νόμιμου περιοδικού της.
Αυτό το κλίμα της οικουμενικής κάλυψης αποτυπώθηκε σε πρόσφατο κείμενο των ναζιστών στο οποίο αυτοί επαίρονταν για την αρνητική απάντηση της κυβέρνησης στην Αντιναζιστική.
Η εξήγηση αυτής της σκανδαλώδους οικουμενικής ανοχής στους ναζιστές βρίσκεται στο γεγονός ότι αυτοί πρωτοστατούν στην κυρίαρχη αντιευρωπαϊκή και φιλοσέρβικη γραμμή του φαιοκόκκινου μετώπου.
Η ΟΑΚΚΕ και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλούν τους δημοκράτες να συστρατευτούν σε ένα αποφασιστικό μέτωπο πάλης για την ανατροπή της ιστορικής οπισθοδρόμησης που θα σηματοδοτούσε η άνοδος του νέου μεσαίωνα στην εξουσία>>.
Η επίθεση έγινε μια μερά μετά τη φασιστική επέτειο της 4ης Αυγούστου. Δύο περίπου εβδομάδες πριν το χτύπημα η Χ.Α. με άρθρο στελέχους της έκφρασε την οργή των ναζιστών ενάντια στην ΟΑΚΚΕ και την Αντιναζιστική Πρωτοβουλία σαν υπεύθυνους που είχε απαγορευτεί μία σελίδα τους στο ίντερνετ στην οποία φιγουράριζαν σβάστικες.
Στην κοινή ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας αναφέραμε τα εξής: <<Η εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της ΟΑΚΚΕ, στα οποία φιλοξενείται και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία, την επομένη της επετείου της 4ης Αυγούστου δείχνει σαν τον πιθανότερο δράστη τους ναζιστές. Ήδη αυτοί έχουν ξαναχτυπήσει τα γραφεία μας.
Σε κάθε περίπτωση οι ναζιστές της Χρ. Αυγής έχουν αναθαρρήσει. Την ευθύνη γι’ αυτό φέρνει κατ’ αρχήν η κυβέρνηση αφού όταν η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία με αλλεπάλληλα διαβήματα της στον πρωθυπουργό και τον Υπουργό Δικαιοσύνης ζήτησε να τεθούν εκτός νόμου οι ναζιστές, αυτοί κάλυψαν τη νομιμότητα τους.
Το ίδιο κάνουν όλα ανεξαίρετα τα κοινοβουλευτικά κόμματα σε σύγκρουση με την πρακτική όλων των χωρών της Ενωμένης Ευρώπης, και την ώρα που ο καταζητούμενος για δολοφονία υπαρχηγός της Χρ. Αυγής, Π. Ανδρουτσόπουλος, είναι ο διευθυντής του νόμιμου περιοδικού της.
Αυτό το κλίμα της οικουμενικής κάλυψης αποτυπώθηκε σε πρόσφατο κείμενο των ναζιστών στο οποίο αυτοί επαίρονταν για την αρνητική απάντηση της κυβέρνησης στην Αντιναζιστική.
Η εξήγηση αυτής της σκανδαλώδους οικουμενικής ανοχής στους ναζιστές βρίσκεται στο γεγονός ότι αυτοί πρωτοστατούν στην κυρίαρχη αντιευρωπαϊκή και φιλοσέρβικη γραμμή του φαιοκόκκινου μετώπου.
Η ΟΑΚΚΕ και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλούν τους δημοκράτες να συστρατευτούν σε ένα αποφασιστικό μέτωπο πάλης για την ανατροπή της ιστορικής οπισθοδρόμησης που θα σηματοδοτούσε η άνοδος του νέου μεσαίωνα στην εξουσία>>.
-Το πιο πάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στο φ. 491 της Νέας Ανατολής, Σεπτέμβρης 2013-
ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ ΤΩΡΑ Η Χ.Α!
Τιμή και δόξα στον ήρωα Παύλο Φύσσα
(άρθρο , αφίσα , συγκέντρωση που έγινε πριν 4 μήνες )
Αθήνα, 10/04/2014
Πέντε μήνες μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα το πολιτικό σύστημα έχει επιδοθεί σε μια ύπουλη προσπάθεια να ξεχάσει ο λαός τη μακρόχρονη τρομοκρατική δράση της “Χρ. Αυγής”, να την κρατήσει νόμιμη σαν κόμμα και τελικά να την εμφανίσει σαν θύμα φασιστικών διωγμών και πολιτικής καταπίεσης, δηλαδή να τη δυναμώσει πολιτικά.
Στη θυματοποίηση της συμμορίας πρωτοστατεί ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας πάντα δίπλα του τους ΑΝΕΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί τη θέση ότι η δίωξη των βουλευτών, ηγετικών στελεχών της συμμορίας είναι προϊόν πολιτικής σκοπιμότητας και όχι δημοκρατικά επιβεβλημένη. Ο ΣΥΡΙΖΑ για να μείνει νόμιμη και μέσα στο κοινοβούλιο η συμμορία έχει πρωτοσερβίρει τη βρώμικη θεωρία ότι υπάρχει μια εγκληματική συμμορία εντός του κόμματος “Χρ. Αυγή” αλλά ότι το ίδιο το κόμμα δεν είναι συμμορία και γι αυτό πρέπει να μείνει νόμιμο και μέσα στη Βουλή (!) Από εκεί συμπεραίνει ότι τα ηγετικά στελέχη του κόμματος δεν πρέπει να θεωρούνται ηγετικά στελέχη της συμμορίας αλλά να μένουν βουλευτές, εκτός αν αποδειχθεί ότι το καθένα τους ατομικά εμπλέκεται σε εγκληματικές πράξεις. Οπότε, ενώ κάθε στέλεχος εγκληματικής συμμορίας είναι γενικά ένοχο βίας, στην περίπτωση που αυτή η συμμορία είναι και κόμμα πρέπει να αποδεικνύεται ποιο στέλεχος της είναι σκέτος ιδεολόγος και ποιο είναι και τραμπούκος. Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή δεν επιτρέπει να εξουδετερωθεί μια αιμοβόρα αγέλη λύκων, αν δεν αποδειχθεί ο ρόλος του κάθε λύκου ξεχωριστά στην κατασπάραξη των αρνιών. Ή αλλιώς δέχεται να είναι ο Αλ Καπόνε στη φυλακή αλλά επιμένει ότι “για λόγους δημοκρατίας” μπορεί να είναι η Μαφία στη Βουλή και οι “κομματικές” της οργανώσεις να αλωνίζουν στους δρόμους.
Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος βοηθάνε τη συμμορία με έναν ακόμα πιο ύπουλο τρόπο. Ενώ δηλαδή, μετά από καθυστέρηση 20 χρόνων, κινούν ποινικές διώξεις εναντίον της, όπως οφείλουν, δεν στηρίζουν αυτές τις διώξεις πολιτικά, λέγοντας υποκριτικά ότι τις διώξεις τις κάνει μόνη της η δικαιοσύνη. Δηλαδή σαν κυβέρνηση δεν κάνουν καμιά εντατική και διαρκή πολιτική εκστρατεία αποκαλύψεων και ενημέρωσης του λαού για τους χιλιάδες ξυλοδαρμούς, μαχαιρώματα, βαριούς τραυματισμούς και φόνους της συμμορίας στα 20 χρόνια όπου αυτή ανεμπόδιστα κατατρομοκρατούσε τους μετανάστες αλλά και τη δημοκρατική νεολαία. Όλα αυτά τα εγκλήματα η κυβέρνηση -όπως και τα άλλα κόμματα- τα αφήνει θαμμένα στις δικογραφίες, ενώ όλοι τους δεν ενθαρρύνουν και άλλα μη καταγραμμένα θύματα να εμφανιστούν και να μιλήσουν και να καταθέσουν τις φριχτές εμπειρίες τους. Αλλά πως να μιλήσουν τα θύματα όταν η συμμορία καμαρώνει στη Βουλή και προπηλακίζει και φτύνει τους πάντες; Κυρίως όμως οι Σαμαράς - Βενιζέλος δεν απαντάνε, ως τάχα “μη αναμειγνυόμενοι στο έργο της δικαιοσύνης”, στα νομικίστικα ψευτοεπιχειρήματα των ναζί και του ΣΥΡΙΖΑ που μιλούν για πολιτικές διώξεις! Μάλιστα ο διπρόσωπος Σαμαράς, (πέρα από το τι είπε ο φασίστας συνεργάτης του Μπαλτάκος) φρόντισε να ενισχύσει τον κλασικό αντισημιτικό-ναζιστικό στερεότυπο ότι είναι οι Εβραίοι που κινούν ύπουλα όλα τα κακά, ανακοινώνοντας ο ίδιος προβοκατόρικα την απόφασή του για τις διώξεις κατά της ΧΑ όχι στον ελληνικό λαό αλλά στις Εβραϊκές οργανώσεις των ΗΠΑ. Τον αντισημιτικό αυτό ισχυρισμό ενίσχυσε και ο υπουργός δικαιοσύνης της ΔΗΜΑΡ Ρουπακιώτης. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση πράγματι αναγκάστηκε την ώρα της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ να φανεί πως κυνηγάει τη συμμορία, αλλά αυτό λόγω της δημοκρατικής κατακραυγής όλων των λαών της ΕΕ που δεν θέλαν να δουν να μπαίνουν ναζί στην Ευρωβουλή στις εκλογές που έρχονται.
Το λεγόμενο ΚΚΕ, επιμένει με περισσότερο φανατισμό από κάθε άλλο κόμμα, ότι η συμμορία δεν πρέπει να τεθεί εκτός νόμου, που σημαίνει ότι η βία και η τρομοκρατία, που είναι το βασικό πολιτικο-ιδεολογικό όπλο της και όπλο κάθε ναζισμού, θα συνεχίζεται. Επίσης αντίθετα με όλες τις παραδόσεις και αρχές του παλιού πραγματικού ΚΚΕ πολεμάει με τροτσκιστικά επιχειρήματα την πολιτική του δημοκρατικού αντιφασιστικού μετώπου και έτσι διευκολύνει τους ναζί να συσπειρώνουν τις μάζες ενάντια στον αστικό δημοκρατισμό. Δεν είναι άσχετο με αυτή τη λογική το ότι το λεγόμενο ΚΚΕ έχει παραδώσει τη συχνότητα του 902 στο κανάλι “Ε” που έχει αναλάβει την ηρωοποίηση των ναζί.
Τέλος ο λεγόμενος ριζοσπαστικός αντιφασισμός με αναρχική ή άλλη μορφή έχει βοηθήσει στρατηγικά στη θυματοποίηση της συμμορίας με τη συνθηματολογία για “κονσερβοκούτια και κρεμάλες”, και κυρίως με το να μην καταγγέλλει αποφασιστικά ή να μην καταγγέλει καθόλου την εντελώς προβοκατόρικη δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών. Αυτή η δολοφονία επέτρεψε στο Σαμαρά να μιλήσει για αντεκδίκηση και κίνδυνο εμφυλίου, και γενικά χρησιμοποιήθηκε από το βαθύ καθεστώς για να σκεπάσει πολιτικά τη δολοφονία του Π. Φύσσα. Όχι τυχαία αυτόν τον ήρωα, σύμβολο ελεύθερης σκέψης και φιλειρηνικής, δημοκρατικής αντιφασιστικής στάσης, σύσσωμο το πολιτικό σύστημα θέλει να τον ρίξει στη λήθη και, ακόμα χειρότερα, τον αφήνει να συκοφαντείται λυσσαλέα από τους ναζί.
Αυτή η θυματοποίηση των ναζί την ώρα που ο λαός πεινάει και είναι απελπισμένος ενισχύει τη δημαγωγία ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία έφερε τη χρεωκοπία και την πείνα και ότι τώρα αυτή κλείνει φυλακή τους “καθαρούς πατριώτες”. Έτσι ενισχύεται ασύλληπτα η “Χρ. Αυγή” πολιτικά ακόμα και αν κάποια στελέχη της είναι στη φυλακή. Για την ακρίβεια ενισχύεται όσο αυτοί είναι στη φυλακή χωρίς να έχουν αποκαλυφθεί πολιτικά. Αν η “Χρ. Αυγή” δυναμώσει κι άλλο υπάρχει κίνδυνος να επιβάλλει μόνη της ή μαζί με άλλους μια μεγάλη δικτατορία που θα σημαίνει όχι μείωση της πείνας, αλλά την απόλυτη εξαθλίωση του λαού και την υποδούλωση στα αφεντικά της “Χρ. Αυγής”, που είναι οι φασίστες κρατικο-ολιγάρχες μονοπωλιστές της Ρωσίας του Πούτιν.
Αυτοί υποστηρίζουν ανοιχτά τη Χ.Α μέσω του ρώσικου υπουργείου εξωτερικών (του “Voice of Russia”), και του συμβούλου του Πούτιν νεο-ναζιστή “θεωρητικού” Ντούγκιν. Με αντίστοιχο τρόπο και ο Κασιδιάρης ζητάει την είσοδο του ρώσικου στρατού στην Ελλάδα (http://www.hellenicparliament.gr, 26/09/2012). Στη Ρωσία βρίσκεται η εξήγηση του λόγου για τον οποίο τα ελληνικά πολιτικά κόμματα δεν θέλουν να βγάλουν εκτός νόμου τη “Χρ. Αυγή”. Ότι αυτά τα κόμματα είναι με τη Ρωσία του Πούτιν, αποδείχτηκε με το ότι στην εισβολή-προσάρτηση της Κριμαίας τάχθηκαν ουσιαστικά με τη Ρωσία και όχι με την Ουκρανία και την ΕΕ. Πολύς κόσμος στη χώρα μας βλέπει με συμπάθεια τη Ρωσία γιατί έχει πιστέψει τα παραμύθια της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης ότι για τη χρεωκοπία και την πείνα φταίνε οι διεφθαρμένοι ευρωπαιόφιλοι πολιτικοί που κλέψανε κρατικά λεφτά και μετά οι ευρωπαίοι δανειστές που φέρανε τα μνημόνια.Έχουν και αυτοί ευθύνες για τη χρεωκοπία και την πολιτική της πείνας, όμως η κύρια αιτία της καταστροφής που ζούμε είναι η 30χρονη πολιτική του βιομηχανικού και ευρύτερου παραγωγικού σαμποτάζ που ακολούθησαν επί 30 χρόνια οι ρωσόφιλες ηγετικές φράξιες μέσα στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (που εμφανίζονταν σαν φιλοευρωπαϊκές Α. και Γ. Παπανδρέου, Σημίτης, Βενιζέλος, Καραμανλής ο Β΄, και Σαμαράς) σε συνεργασία με τα ρωσόφιλα κόμματα, το λεγόμενο ΚΚΕ και τον ΣΥΝ. Αυτό το σαμποτάζ το κάνανε και το κάνουν με προσχήματα αντικαπιταλιστικά, οικολογικά, πολιτιστικά κλπ. Την ίδια ώρα οι ίδιες δυνάμεις έχουν παραδώσει βασικούς τομείς της οικονομίας σε ρώσικους και κινέζικους κρατικούς κολοσσούς (Γκάζπρομ, ΚΟΣΚΟ) καθώς και σε μια ρωσόδουλη νέα κρατική ολιγαρχία (Κόκκαλης, Μπόμπολας, Μυτιληναίος, Κοπελούζος, Γερμανός κλπ). Όλοι αυτοί ευθύνονται για τη μεγάλη πείνα, τη μεγάλη ανεργία και τελικά την πολιτική άνοδο των ναζί.
Η απάντηση στην άνοδο του ναζισμού πρέπει να είναι τριπλή : 1. απαγόρευση της “Χρ. Αυγής” με όποιο όνομα και αν εμφανιστεί και παλλαϊκή συντριβή της βίας της, 2. αποκάλυψη του ρωσόδουλου αντιπατριωτικού χαρακτήρα της, και 3. και το βασικότερο, διάσωση και ενδυνάμωση οικονομική, συνδικαλιστική και πολιτική της εργατικής τάξης, που είναι ο μεγάλος εχθρός του ναζισμού. Το τελευταίο σημαίνει στο άμεσο επίπεδο δυο πράγματα:
ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ,
ΟΧΙ ΣΤΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ
και, παράλληλα: όχι στα εργασιακά γκέτο, όχι στη μαύρη εργασία, πλήρη πολιτικά δικαιώματα στους εγκατεστημένους μετανάστες, όχι στην προβοκατόρικη πολιτική των “ανοιχτών συνόρων” σε συνθήκες πελώριας ανεργίας.
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΑΖΙΣΜΟ
ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου